پيامدهاي دخالت دولت در فوتبال

ليگ بايد جذاب باشد، با هيجان و پر از تماشاگر. بازي بدون تماشاگر به درد نمي‌خورد. درصد زيادي از هيجان يك مسابقه به تعداد تماشاگرانش برمي‌گردد. مسابقه‌اي كه تماشاگر نداشته باشد روح ندارد. با اين حساب مي‌شود گفت كه اكثر مسابقات تيم‌هاي تهراني بدون روح هستند. جدا از استقلال و پرسپوليس، كدام تيم تهراني را سراغ داريد كه هوادار داشته باشد؟ دقت كنيد هوادار با تماشاگر فرق مي‌كند. هوادار دلش براي تيم مي‌سوزد، پيگير نتايجش است و آن را دوست دارد. اما تماشاگر كسي است كه ممكن است حتي براي گرفتن يك تي‌شرت و سانديس به ورزشگاه رفته باشد. متاسفانه تماشاگران بازي‌هاي تيم‌هاي تهراني اكثراً با همان سيستم تي‌شرت و سانديس وارد ورزشگاه مي‌شوند. پس اصلاً بد نيست كه تيم‌هاي بدون هواداري مانند صباباتري،‌پيكان و راه‌آهن جايشان را به تيم‌هاي شهرستاني بدهند. به هر‌حال در شهرستان‌ها مثل تهران نيست كه دو تيم بزرگ داشته باشند و كسي طرف بقيه تيم‌ها نرود. وقتي در كرمانشاه، شيرين‌فراز ليگ‌برتري يا حتي ليگ يكي مي‌شود. همه هوادار اين تيم مي‌شوند و بدون اينكه انتظار گرفتن سانديس و تي‌شرت داشته باشند برايش به ورزشگاه مي‌روند. وقتي شهيد قندي يزد ليگ برتري شد كل شهر يزد متحول شد. همه وارد حال‌وهواي فوتبال شدند و يك موج جديد در شهر به راه افتاد. اما راه‌آهن، صباباتري و پيكان كي توانسته‌اند چنين موجي به شهر بدهند؟ اصلاً كي توانسته‌اند توجه بيش از يكي‌دوهزار نفر را به  خود جلب كنند؟ براي همين است كه نبودن اين تيم‌ها در تهران، ضربه‌اي به فوتبال نمي‌زند. ضربه كه هيچ، شاد نبودن آنها حتي مفيد هم باشد. هيچ‌كس نمي‌تواند بگويد پيكان را به تراكتورسازي تبريز ترجيح مي‌دهد. به محض اينكه اسم تراكتورسازي مي‌آيد، همه به ياد هواداران اين تيم مي‌افتند؛ هواداراني كه حتي برف نيم‌متري هم مانع رفتن آنها به ورزشگاه نمي‌شود. مطمئناً ليگ جذاب‌تري خواهيم داشت وقتي كه پرسپوليس و استقلال به جاي بازي با تيم‌هايي مثل راه‌آهن و پيكان با تراكتورسازي و نفت بازي كنند. يا با نماينده ساري يا هر تيمي كه شهرستاني باشد. همه اينها درست، اما راه‌آهن و پيكان تحت چه شرايطي بايد جايشان را به اين تيم‌هاي شهرستاني بدهند؟ واقعاً كار درستي است كه راه‌آهن و پيكان را همين‌طوري به شهرستان‌ها منتقل كنند؟ اين درست كه نبودن آنها در ليگ برتر احتمالاً به سود فوتبال است، اما نبايد حق آنها را ناديده گرفت. اگر قرار بود آخر فصل صباباتري را به قم بدهند، پيكان را به تراكتورسازي و راه‌آهن را به ساري، چرا مسابقات ليگ برگزار شد؟ چرا يك سال تمام 24 تيم ليگ يكي و 18 تيم ليگ‌برتري را سركار گذاشتند كه براي رسيدن به ليگ برتر و ماندن در اين ليگ تلاش كنند؟مگر همين تراكتورسازي نبود كه در رقابت با هم‌گروه‌هايش كم آورد و در ليگ يك جا زد؟ مگر همين راه‌آهن نبود كه شرايط بدي در ليگ برتر داشت و به زور خودش را در اين ليگ نگه داشت؟ چطوري مي‌شود ناكامي مديران و مجموعه تراكتورسازي را ناديده گرفت و يك‌دفعه امتياز پيكان را به آنها داد؟ هنوز هم تاكيد مي‌كنيم كه بودن تراكتورسازي در ليگ برتر خيلي بهتر از بودن پيكان است. اما نه اين‌طوري. ليگ برتري شدن تراكتورسازي فقط با رقابت و موفقيت اين تيم جالب است. يعني تراكتور يك سال خوب كار كند و به ليگ برتر برسد. نه اين‌كه به واسطه دخالت‌هاي افراد سياسي صاحب يك تيم ليگ‌برتري شود. ورزش جاي رقابت است. تراكتور و همه تيم‌هاي شهرستاني بايد با رقابت سالم به ليگ برتر برسند. اصلاً جنبه خوبي ندارد كه به خاطر دخالت‌هاي دولت، سرنوشت چند تيم و چند شهر، عوض شود. بله؛ دخالت‌هاي دولت. اين بديهي‌ترين شكل دخالت دولت در فوتبال است. واضح‌تر از اين نمي‌شود كه رئيس هيات فوتبال تبريز بگويد؛ «رئيس‌جمهور دستور داده از تهران فقط استقلال و پرسپوليس در ليگ برتر شركت كنند.» مي‌دانيد همين حرف مي‌تواند چه تبعاتي براي فوتبال ايران داشته باشد؟ دفعه قبل كه فيفا فوتبال ايران را تعليق كرد به خاطر همين دخالت‌ها بود. تازه آن زمان دخالت‌ها كمتر و غيرمحسوس‌تر از اين بود. اينكه حتي رئيس‌جمهور هم دوست داشته باشد فوتبال ايران رونق‌ بگيرد قابل درك است. اما احساس تنها چيزي است كه منطق را زير سؤال مي‌برد. هر چيزي راهي دارد. مي‌شود به جاي اين كارها امكانات بيشتري در اختيار تيم‌هاي شهرستاني قرار داد تا با رقابت و سربلندي به ليگ‌برتر برسند، نه اينكه شرمسار و خجالت‌زده، سرشان را پايين بيندازند و امتياز يك تيم ديگر را بگيرند.